Veel vragen zijn wervelende de wereld vandaag de dag over de reden waarom de overheid koopt goud en wat dit betekent als het gaat om de Amerikaanse dollar? Moeten Amerikanen worden uitgevoerd naar de dichtstbijzijnde goud dealer en kopen wat ze kunnen, omdat het einde nabij is? Of is het kopen van goud, of misschien zilver en andere edelmetalen, een verstandige keuze als een investering? In het eerste kwartaal van 2011, had de Mexicaanse regering bijna 100 tinten van goud waardoor metaal experts om hun hoofden te draaien en kennis te nemen vergaard. Mexico is niet het enige land op te bouwen zijn reserves van het edelmetaal geweest. China, India, Rusland, Koeweit, Saoedi-Arabië, allemaal goud om hun schatkist toegevoegd. Waarom doen ze dit? Wat betekent goud geef ze dat andere investeringen niet?
Er is meer aan dit verhaal dan het idee dat landen koopt goud voor te bereiden op een dreigende ineenstorting van de Amerikaanse dollar. Wereldwijde economie is veel te ingewikkeld voor een eenzijdige scenario zoals deze. Landen zoals Mexico, China en anderen zijn het ontwikkelen en kopen van goud om hun export te diversifiëren naar ontwikkelde markten zoals de Verenigde Staten en Canada. Met een groeiende horde van goud, Mexico bijvoorbeeld, kan zijn munt en downgraden manipuleren om de export naar de VS, haar grootste handelspartner verhogen. Groot-Brittannië, Canada, Japan en andere ontwikkelde landen hebben kleinere goudvoorraad en vertrouwen op hun valuta voor economische kracht. Dit is niet noodzakelijkerwijs de veiligste manier om een natie te beveiligen op dit moment als gevolg van de schuldenproblematiek in Amerika. Ook de voortdurende nadruk op het Keynesiaanse beleid van het afdrukken van geld tot de kapitaalmarkten te ondersteunen en falende financiële instellingen zet de economie op een onstabiele ondergrond. Een andere reden voor een verhoging van de goudvoorraad van een centrale bank is vaak te wijten aan dalende vertrouwen in de economie of een negatieve kijk op de sterkte van hetzij de plaatselijke valuta, of de Amerikaanse dollar. De Amerikaanse dollar, gezien zijn status als de reservemunt van de wereld, is over het algemeen een zorg voor alle landen, en het is iets dat de centrale bankiers in de wereld zijn zeer nauw kijken.
Een kleine geschiedenis van het kopen van goud kan helpen om te begrijpen waarom landen willen hun reserves en wat er gebeurt met degenen die dat niet doen toenemen. Tijdens de tech boom van de late jaren 1990, werd goud aangeduid met namen als, "een ding van het verleden," en "een barbaarse relikwie." In het begin van 2011, zijn zowel mensen en regeringen zingen een andere melodie. In het eerste kwartaal van 2011, de centrale bank in Mexico opgepakt 93,1 ton goud, het verhogen van hun reserves 1.300% (een stijging van ongeveer 7 ton). In Canada daarentegen, ondanks waarop een van de meest gerespecteerde pepermuntjes in de wereld, de overheid houdt slechts 3,4 ton van haar reserves in goud.
Het is interessant om te kijken naar deze cijfers op een per capita basis. Een ton goud bevat 32.150 ounces. Er zijn ongeveer 107 miljoen mensen in Mexico en ongeveer 34 miljoen mensen in Canada. Gezien deze cijfers, Canada heeft in zijn reserves ongeveer 0,0032 ounces goud voor elke persoon. Mexico daarentegen houdt ongeveer 0,03 gram per persoon. Beide getallen lijken schrikbarend klein, maar het is interessant op te merken dat op een per capita basis, Mexico houdt ongeveer tien keer de hoeveelheid goud die momenteel in handen is van Canada.
Simpel gezegd, de huidige stand van het kopen van goud en de handel is dat ontwikkelingslanden koopt het goud en de ontwikkelde landen verkopen en vertrouwen op papiergeld. Het is een grote historische ironie dat in de 16e eeuw, Hernan Cortez kwam naar Mexico en stal het goud uit het Azteekse rijk. Spanje bleef het land van zijn goud en zilver reserves door de eeuwen heen laat het aan de economische genade van haar Amerikaanse buurlanden plunderen. Misschien is het nu tijd dat Mexico reclames zijn verloren fortuin?